تومورهای مغز

اولین چیزی که باید بدانید

بعد از شنیدن این خبر بیشتر چیزها مبهم است. پیش از هر تصمیم سه چیز را بپرسید: تومور چه نوعی است؟ کجاست؟ درجه‌اش چند است؟ جواب این سؤال‌ها بیشتر از هر چیز دیگری راه درمان را تعیین می‌کند.

نوع و درجه

تومورها را از ۱ تا ۴ درجه‌بندی می‌کنند. درجه‌های ۱ و ۲ پایین‌اند و آهسته رشد می‌کنند. درجه‌های ۳ و ۴ بالا هستند و احتمال برگشتشان بیشتر است.

• خوش‌خیم: آهسته رشد می‌کند و کمتر برمی‌گردد.
• بدخیم اولیه: از خود مغز شروع می‌شود.
• ثانویه: از جای دیگری از بدن به مغز رسیده است.

نشانه‌ها

نشانه به محل تومور بستگی دارد:

• سردرد، گاهی شدیدتر در صبح یا سردردی که از خواب بیدار می‌کند
• تشنج
• تهوع و استفراغ مداوم و خواب‌آلودگی
• تغییر رفتار یا حافظه
• ضعف پیش‌رونده در یک طرف بدن
• مشکل بینایی یا گفتار

این نشانه‌ها علت‌های زیادی دارند و بیشتر سردردها به تومور ربطی ندارند. این مقاله را بخوانید.

راه‌های درمان

درمان را نوع تومور، محل، اندازه و حال عمومی بیمار تعیین می‌کند:

• کورتون: برای کم کردن ورم اطراف تومور
• داروی ضدتشنج و ضددرد: برای کنترل علامت‌ها
• جراحی: برای برداشتن تومور یا نمونه‌گیری
• پرتودرمانی و شیمی‌درمانی: به‌ویژه برای بخشی که مانده است

پیگیری بعد از درمان با تصویربرداری ادامه دارد، چون حتی بعضی تومورهای خوش‌خیم ممکن است برگردند.

جراحی مغز چطور است؟

جراح بخشی از استخوان جمجمه را برمی‌دارد، کار را انجام می‌دهد و معمولاً استخوان را با پلاک کوچک سر جایش برمی‌گرداند. در بعضی عمل‌ها از آندوسکوپ یا سامانهٔ ناوبری استفاده می‌شود. اگر تومور کنار بخش‌های مهمی مثل مرکز گفتار باشد، گاهی بیمار در بخشی از عمل بیدار است.

خطرهای عمل

جراحی مغز خطرهای جدی دارد: مشکل گفتار، حافظه، قدرت، تعادل یا بینایی که ممکن است موقت یا ماندگار باشد؛ خونریزی، لخته، سکته، تشنج، عفونت، ورم مغز و نیاز به عمل دوباره. جراح باید خطر همان عمل را برای شما توضیح بدهد.

برای خانواده

سؤال‌هایتان را بنویسید و یک نفر را همراه بیاورید که یادداشت بردارد. تصویرها و جواب پاتولوژی را نگه دارید. بعد از عمل، راهنمای مراقبت در خانه به کار می‌آید.